Pielgrzymka na Bawarię

W dniach od 9 do 17 września 2006 roku wraz z siedmioosobową grupą zdzieszowickiej młodzieży, przedstawicielami Związku Niemieckich Studentów w Polsce z siedzibą w Opolu oraz Niemiecką Młodzieżą ze Lwowa, przebywałem na Bawarii. Zostaliśmy tam zaproszeni przez niemiecką Fundację FIARO. Program tego dziewięciodniowego pobytu był bardzo bogaty i zarazem bardzo ciekawy.

W sobotę 9 września spotkaliśmy się wszyscy pod dworcem w Opolu i o 7.00 rano wyruszyliśmy autobusem do Monachium. Tego samego dnia swoją czwartą zagraniczną pielgrzymkę, do rodzinnej Bawarii, rozpoczynał papież Benedykt XVI. Wieczorem dotarliśmy na miejsce. Zakwaterowani zostaliśmy w Ukraińskim Domu Studenta. Trzeba było szybko zjeść kolację, bo w niedzielę pobudka była już o 4.30 rano. Zjedliśmy szybko śniadanie i wyruszyliśmy na monachijskie tereny wystawowe gdzie o 10.00 Mszę świętą odprawił papież Benedykt XVI.
Już od wczesnych godzin rannych zjeżdżały się setki autobusów. Pielgrzymów przybywało z godziny na godzinę. Każdy z nich otrzymał zestaw pielgrzyma, w którym znajdowały się teksty liturgiczne odprawianej Mszy świętej, chusta przeciwsłoneczna, płaszcz przeciwdeszczowy, pamiątkowy obrazek oraz napoje w dowolnej ilości. Nasze grupy zajęły miejsca w sektorach usytuowanych naprzeciw ołtarza papieskiego.

Wraz z upływającym czasem tereny wystawowe zapełniły się niemalże do pełna. Szacuje się, że zebrało się tam 250 000 pielgrzymów z całego świata. Najwięcej jednak było samych Bawarczyków. Przybyli oni na spotkanie ze swoim dawnym biskupem Ratzingerem tak, jak kiedyś polscy górale tłumnie przybywali na spotkania z Janem Pawłem II. Ubrani w swoje regionalne stroje z jednej strony podkreślali swoją kulturową tożsamość, z drugiej dawali wyraz przywiązania do wartości, które ich wszystkich łączą. Ojciec Święty pojawił się na terenach Neuen Messe około 9.20.
Przesiadł się do papamobile i przejechał między sektorami. Mszę rozpoczęło bicie „Dzwonu Benedykta”. Wraz z papieżem koncelebrowało ją ponad 60 biskupów i kardynałów, wśród nich kardynałowie Stanisław Dziwisz i Franciszek Macharski z Krakowa oraz nasz arcybiskup Alfons Nossol.

Papież w pięknych słowach swojej homilii zwrócił się do zgromadzonych na Eucharystii wyrażając swoją radość z tego spotkania na bawarskiej ziemi. Dziękował Bogu za „piękną ziemię ojczystą i za ludzi, którzy uczynili ją ojczyzną”. W dalszej części kazania zwrócił uwagę na swoistego rodzaju dualizm zachodnich kościołów polegający na świadczeniu wielu dzieł miłosierdzia na całym świecie, a jednocześnie na odchodzeniu od spraw związanych z Bogiem, uważając je za partykularne, nie mające tak dużego znaczenia. Słowa tego kazania, jak również inne wystąpienia papieża podczas tej pielgrzymki często określane są przez komentatorów jako „gorzka pigułka podana przez genialnego medyka”.

Trzeba dodać, że podczas Mszy panowało wielkie skupienie. Kazanie przerywane było oklaskami szczególnie wtedy, gdy papież mówił o problemach współczesnego Kościoła, ale także kiedy podkreślał zaangażowanie wielu niemieckich katolików w liczne programy socjalne. Swoistego rodzaju cień na głębokim przesłaniu tej pielgrzymki kładzie sprawa konfliktu jaki powstał, czy raczej został wykreowany przez niektóre media, pomiędzy chrześcijaństwem a światem muzłmańskim po źle zrozumianym wystąpieniu papieża na Uniwersytecie w Ratyzbonie.
Zapewne ilu na placu pielgrzymów, tyle było indywidualnych spojrzeń na spotkanie z Piotrem naszych czasów.
- Wielką łaską było dla mnie spotkanie się z Benedyktem XVI drugi raz w ciągu czterech miesięcy. Cały czas powracam wspomnieniami do entuzjastycznego przyjęcia papieża przez młodzież na krakowskich błoniach. Zaskoczeniem była dla mnie atmosfera w München, gdzie w paraliżującej ciszy przyjmowano Ojca Świętego. Odczułam wtedy jednak bardzo głęboko, że właśnie bezpośrednio do mnie przychodzi Widzialna Głowa Chrystusa na ziemi i mówi: Czy wierzysz w Chrystusa? Czy wiesz, że odtąd nie jesteś sama? (Wer glaubt, ist nie allein) - mówi Elżbieta Niedziałek, uczestniczka tego niezwykłego wydarzenia.

- Kim jest dla mnie Jezus? Pytanie postawione przez papieża podczas niedzielnej Eucharystii towarzyszyło mi przez cały czas pielgrzymki. Czy Bóg jest dla mnie Złotą Rybką spełniającą moje błahe życzenia, czy też jest dla mnie prawdziwym Lekarzem i Uzdrowicielem z grzechu? (Effatha, öffne dich, effatha, öffne dich: Der Herr ist dein Retter, der Herr ist dein Heiland) - pyta uczestniczka wyjazdu.
- Bóg mówi do mnie nieustannie i dziś już obiecuje, że kiedyś znikną wszystkie moje duchowe i fizyczne ograniczenia, że oczekuje mnie nowe szczęśliwe życie. Czy naprawdę wierzę Chrystusowi? - zastanawia się.
W czasie gdy papież spotykał się popołudniu z monachijczykami w swojej dawnej katedrze (tzw. Frauenkirche) – gdzie zwrócił się do bawarskiego Kościoła, by ten nie zaniedbywał religijnego wychowania, trwał przy wartościach jakie niesie wiekowa tradycja Bawarii i dawał w ten sposób świadectwo światu – program naszej podróży po pięknej Bawarii poprowadził nas na tereny olimpijskie i wierzę telewizyjną, z której podziwialiśmy panoramę miasta z symbolem cebulastej kopuły monachijskiej katedry.

W poniedziałek po Monachium oprowadził nas przedstawiciel prezydenta miasta. Popołudniu zwiedzaliśmy muzeum zakładów BMW, które mają swoją siedzibę właśnie w Monachium.
Wtorek był również bardzo ciekawym dniem. Po autokarowej wycieczce po stolicy Bawarii zostaliśmy przyjęci w bawarskim parlamencie (Landtag) przez posłankę SPD panią Christinę Naaß. Po obiedzie zwiedziliśmy zamek rodu Wittelsbachów – Nymphenburg. Dla mieszkańców Śląska, którego jedną z patronek jest św. Jadwiga Śląska, ciekawym punktem w programie było zwiedzanie miejscowości, w której się urodziła – bawarskiego Andechs. Przed południem poznaliśmy historię benedyktyńskiego klasztoru i kościoła parafialnego, a popołudniu zostaliśmy oprowadzeni po klasztornym browarze.

W środę wieczorem spotkaliśmy się z przedstawicielem Fundacji FIARO panem doktorem Hansem Merkelem. Całkiem ciekawym okazało się czwartkowe zwiedzanie monachijskiego lotniska Franza Josefa Straußa (byłego premiera Bawarii) - drugiego pod względem wielkości w Niemczech, ósmego w Europie. W tym samym czasie na lotnisku odbywała się ceremonia pożegnania papieża Benedykta XVI, który około godziny 13.00 odleciał do Rzymu. Wieczorem udaliśmy się do podmonachijskiej gminy Maisach, w której niespełna tydzień przed nami Mszę świętą odprawiał nasz biskup ordynariusz Alfons Nossol. Zostaliśmy tam bardzo gorąco przyjęci przez burmistrza pana Gerharda Landgrafa. W programie tego wieczornego spotkania z mieszkańcami gminy obok kolacji znalazły się tańce, śpiew i występy bawarskiej orkiestry dętej. Na wstępie odśpiewany został „Oberschlesienlied”, a na zakończenie hymn Bawarii.

Piątek spędziliśmy w bawarskich Alpach. Naszym autokarem przyjechaliśmy przed południem do Garmisch Partenkirchen, skąd udaliśmy się kolejką szynową do schroniska pod Zugspitze – najwyższą górą Niemiec (2962 m n.p.m.). Po posiłku zjedzonym w schronisku kolejką linową wjechaliśmy do drugiego schroniska pod samym szczytem góry, gdzie najbardziej odważni mogli już na własnych nogach wejść pod krzyż usytuowany na samym szczycie.
Sobotni poranek upłynął na pakowaniu. Przed południem udaliśmy się na rozpoczynający się właśnie 173. największy na świecie festyn piwa – Oktoberfest. Około 17 wróciliśmy do internatu, skąd o 18.00 wyruszyliśmy w drogę powrotną do kraju. Do Zdzieszowic dotarliśmy w niedzielę rano.
Była to bardzo ciekawa podróż po pięknej Bawarii, podczas której poznaliśmy wielu wSPANiałych ludzi, ale także mogliśmy zobaczyć jak ten nowoczesny, prężnie rozwijający się niemiecki land i jego mieszkańcy pielęgnują swoją tożsamość kulturową, jak ją szanują i jak w XXI wieku próbują – wraz z samym papieżem Benedyktem, który też przecież jest Bawarczykiem – znaleźć odpowiedź na pytanie jak pogodzić tradycyjną religijność i specyficzną bawarską kulturę z realiami współczesnego świata.

Mariusz Pieszkała